เป็นครั้งแรกที่เดินทางไกลแบบนี้คนเดียว
ไปแบบไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย
โชคดีที่การเดินทางครั้งนี้มีจุดหมายและตัวช่วยเสมอ
มาเชียงใหม่3ครั้งแล้ว...ทุกครั้งที่มาความรู้สึกก็ต่างกันไป
...ไปคราวนี้...
เจอคนเชียงใหม่ใจดี
ความจริงเชียงใหม่ก็คล้ายกรุงเทพ
คล้าย...เมืองอื่นๆในโลก
แต่ในความคล้ายย่อมมีความแตกต่าง
บางมุม...ดูมีเอกลักษณ์ชัดเจนและสวยงามเสมอ
บางมุม...ก็ดูรุนแรง..น่ากลัว
บางมุม...ก็ช่างสงบ..เงียบ..น่าอยู่
บางมุม...ก็มีแนว..มีทิศทางของตัวเอง
บางมุม...ก็เจริญได้อย่างรวดเร็ว..ไม่มีใครห้ามได้เลย
บางมุม...มีแต่งานศิลป์อยู่เต็มไปหมดมีอยู่ทุกที่จริงๆ
และคงมีอีกหลายอย่างที่ยังนึกไม่ออก
รึ..อาจยังมองไม่เห็น
แต่ไปเชียงใหม่ครั้งนี้ก็มีความฝันและหวัง..ว่า
อยากมาใช้ชีวิตช่วงหนึ่งที่นี่..ซักวัน
ประโยคหนึ่งของพี่หมึก ก็ลอยเข้ามาในหัว
"ยิ่งยาก..ยิ่งท้าทาย"
มันก็คงจะจริง..เนาะ
ช่วงนี้แอบรู้สึกแบบนี้บ่อยๆ
ระหว่างนั่งรอพี่ชายชาวเหนือมารับ
ที่ร้านมนต์นมสดก็รู้สึกว่า...ถนนนิมานเหมินต์
เหมือนนั่งอยู่แถวๆทองหล่อ
แถวนี้ร้านอาหารเยอะ
ร้านเหล้าก็เยอะด้วยเช่นกัน
แถมการจราจรก็คล้ายทองหล่อเสียนี่กระไร
แถมบรรยากาศรอบๆก็คล้ายๆ
มีร้านของตกแต่งบ้าน..ออฟฟิตี่แอบอยู่ตามซอยต่างๆ
แอบเผลอ...คิดว่านั่งอยู่ทองหล่อไปซะแร้ว
นี่มันเชียงใหม่ต่างหาก
ขอบคุณพี่จิ๊บ..พี่ชายชาวเหนือสุดใจดี
ขอบคุณเพื่อนนุ๊กกะเพื่อนเนียน...ที่โทรหาตลอด
เพราะกลัวความมั่วของเพื่อนตัวเอง
ขอบคุณพี่ๆที่ spb โดยเฉพาะพี่นิด...น่ารักมากมายเลย
ขอบคุณน่ะกั๊บป๋ม ...ขอบคุณก๊าบบบบบบบบ
edit @ 2007/06/04 00:00:25
