ช่วงนี้งานเยอะมากมาย...ทั้งงานหลักงานลอง

งานเสริมและงานเพื่อการกุศล

ร่วมทั้งบลอคที่อยากอัพหลายเรื่องมากมายที่ได้ไปเจอมา

วันนี้อัพเรื่องปาย...ก่อนดีก่า

เป็นครั้งแรกที่ได้ไปขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง

เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งรถไฟชั้น3ไปเมืองเหนือ

เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับพี่ชายพี่สาวสุดเลิฟ

และเป็นครั้งแรกที่ได้ไป เมืองปาย

ออกเดินทางตั้งแต่4ทุ่มของวันที่12 มกราคม

การเดินทางที่ยาวนานมากมาย...14ชั่วโมง...

บนเส้นทางที่จะจำไปอีกนาน...เพราะตลอดเส้นทาง...

เราผ่านแสงดาวผ่านลมหนาวผ่านอุโมงค์ผ่านหมอก

ผ่านแสงอาทิตย์ผ่านผู้คนอีกมากมาย

ที่ยิ้มให้เราบนรถไฟขบวนยาวๆๆ

มาถึงเชียงใหม่ตอนเที่ยงของวันที่13 มกราคม พอดี...

เพื่อนนุ๊กเดินทางมาจากเชียงรายแต่เช้า

เพื่อมานั่งแง่ก...รอเราถึงเที่ยง...รึเปล่าหว่า...555

เราพักคืนแรกกันที่เชียงใหม่...และรอเพื่อนเบลอีกคน

กำลังนั่งเครื่องบินตามมาจากบางกอก

ระหว่างที่เรารอเพื่อนเบล

พวกเราก็ไปกินข้าวซอยกันที่ร้าน "ลำดวน"

ถามรถแดงที่เชียงใหม่...ไม่ว่าใครๆก็รู้จักร้านนี้กันทั้งน้านเลย...

มีติ่มซำ..หมูเต๊ะ..ไส้อั่วและอีกหลายอย่าง

ที่น่ากินของเขาเด็ดเจงๆๆ...

แล้วก็ไปกินเค้กกันต่อที่ร้าน "Love at First Bite"

เค้กที่นี่นุ่มมมมมมมมมากกกกกก

นุ่มเหมือนกินก้อนเมฆ...แหะๆๆๆๆ...กลมกล่อมมั่กๆๆๆๆๆๆ

แล้วก็กลับมารอเพื่อนเบลต่อ...เราพักกันที่สมายเฮ้าร์โฮเตล

ส่วนใหญ่จะมีแต่ต่างชาติมาพักกัน...วันนั้นเราเป็นคนไทยหัวดำๆ

เพียงกลุ่มเดียวที่ไปเจ๋อที่นั่น....

เพื่อนเบลมาถึง 5 โมงพอดี...เราก็ต่อเลยซิเค๊อะ...

ไปเดินถนนคนเดินตรงประตูท่าแพ แรกๆก็ว่าจะเดินไปจนสุดถนน...

นี่เดินมา2แยกไฟแดงแล้วมันก็ยังไม่สุดซักที

เดินไปก็กินไป...ตั้งแต่สตอเบอรี่คลุกเกลือน้ำตาล

ไอติมแท่งโบราณ...แวะกินข้าวไข่เจียว...ขนมจีนน้ำเงี๊ยว

ข้าวจี่...กระเพราะปลา(เด็ดมากๆ)...ข้าวเกรียบปากหม้อ...ขนมถ้วย

ตลอดทางที่เดินเราได้ของน้อยสุดเยย...แต่กินเยอะสุดเยย

เราว่าเสน่ห์ของถนนคนเดินมันดีตรงที่มันมีกิจกรรมให้เราได้ดู

ตลอดทางเดินมีเด็กๆมาเล่นดนตรีไทย...รำไทย...สีไวโอลีน

มันวัยรุ่นมาเล่นดนตรี...มีคนมาทำงานศิลปะให้เราดู

เดินไปก็รู้สึกดี...แต่ยิ่งเดินก็ยิ่งเมื่อย...555

เดินไปไม่สุด...ก็เลยพากันเดินกลับ...เดินกันตั้งแต่5โมงยัน5ทุ่ม

ระหว่างทางที่เดินกลับมาที่พักก็ยังจะแวะซื้อหมูปิง

น้ำเก๊กฮวยในกระบอกไม้ไผ่...กลับมากินต่อด้วย

นั่งดูโคมที่เขาปล่อยกัน...หน้าห้องพักที่นี่มีสระว่ายน้ำด้วย

บรรยากาศดี๊ดี...กว่าจะได้นอนก็จะตี1แล้วคร๊าบ

.....

14 มกราคม

เช้านี้ตั้งใจว่าจะไปใส่บาตรกัน...ตื่นเช้าน่ะ

แต่ก็อดไปใส่บาตร...เก็บกระเป๋าออกจากที่พัก

ประมาณ 7โมงเช้า

นั่งรถไปอาเขต...เพื่อไปนั่งรถตู้ไปปาย

คนละ150บาท ได้ตั๋วตอน9โมง...ระหว่างนั่งรอเพื่อนนุ๊กเพื่อนเบล

ก็ไปหาซื้ออะไรในเซเว่นมาให้กิน...แระก็บอกให้กินยาแก้เมารถด้วย

แต่ด้วยความที่ไม่ชอบกินยา...เลยดื้อไม่ยอมกิน

ได้เวลาขึ้นรถ...ตลอดทางไปปายมีแต่โค้ง

โค้งตลอดทาง...เขาบอกว่ามีประมาณ2000กว่าโค้งได้

พอขึ้นสูงไปเรื่อยๆเริ่มหูอื้อคร๊าบท่าน

มาได้ซักสองชั่วโมงรู้ก็แวะพักให้เราเข้าห้องน้ำหาอะไรกิน

ประมาณ 15 นาที...เราก็รีบไปซื้อลูกท้อแช่อิ่มมากินแก้อ้วกซะเลย

ช่วยได้จริงๆๆ...นั่งรถต่อไปอีก1ชม. เราก็มาถึงเมืองปาย

พอมาถึงก็ตรงไปที่ร้าน Aya เซอร์วิส เป็นร้านให้เช่ามอเตอร์ไซด์

เช่ามา3คัน ตกคันละ100บาท / วัน พร้อมแผนที่เมืองปาย

เราก็ขับไปที่พักกันเลย...ที่บ้านบาราดารี...แปลว่าบ้านฤดูร้อน

เอาของเก็บ...ก็ตระเวนหาไรกินกันต่อ

เริ่มจากไปกินมื้อแรกของปายที่ ร้านบ้านไม้คนเมือง

แล้วก็ขี่มอเตอร์ไซด์ไปน้ำตกหมอแปลง...

ตลอดเส้นทางที่ผ่านไปสวยมากๆเยย

แต่ก็ไปลำบากมากเลยเช่นกัน...แต่ก็สนุกดี

กลับเข้าเมืองตอนเย็นๆ...แวะร้านมิตรไทย...กับร้านสบายดี

ซื้อโปสการ์ดส่งไปให้หลายๆคนที่ไม่ได้มา.

...แล้วก็ไปกินข้าวเย็นต่อ

ที่ร้านหัวสะพาน...อาหารที่นี่อร่อยมากเยย.

..อยู่ติดริมแม่น้ำปายด้วย

บรรยากาศก็ดี๊ดี...พออิ่มก็ไปเดินย่อยต่อตรงตลาดเมืองปาย

มีแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติทั้งน้าน...มีผับมีร้านเหล้า

มีของท้องถิ่นขายซื้อขนมพื้นเมืองกิน...

แต่จำชื่อม่ะได้อ่ะ...เป็นแป้งข้าวเหนียวดำเอามาย่างๆๆ

แล้วก็โรยๆน้ำตาลห่อใบตอง...โฮ้...อร่อยสุดยอด

...มันเหนียวๆอ่ะเคี้ยวเพลินๆดี

กลับที่พักมาก็สี่ทุ่มจะห้าทุ่มแระ...หน๊าวหนาวขี่รถหน้าชาเยย

ข่มใจอาบน้ำสระผม...หนาวโค-ตะ-ระ...

ง่วงน่ะแต่ยังจะมีอารมณ์มานั่งดู

โทรทัศน์ต่ออีก...เพื่อนก็หลับกันหมดแระ...

กว่าจะนอนก็เกือบๆตี2

.....

15 มกราคม

เช้านี้หนาวจนไม่อยากจะลุกไปไหนเลย

ออกมาดูบรรยากาศตอนตี5กว่าๆใกล้จะ6โมงแล้ว

ก็ยังมองไม่เห็นอะไรเลย

นอกจากหมอก....หมอกเยอะมากจนน่ากลับไปนอนต่อ

ตื่นอีกทีตอน7โมงก่าๆ ก็ยังคงหนาวเหมือนเดิม

แต่ต้องออกไปหาไรกินเข้าท้องต่อซะหน่อย....

เผื่อจะหายหนาวขี่รถเข้ามาที่ตลายปายตอนเช้า...

พี่หมูเจ้าของที่พักแนะนำให้เราไปกิน

ข้าวเหนียวหน้าต่างๆ...กับโจ๊กสมุนไพรในตลาดปาย

เราเจอร้านตามที่พี่หมูแนะนำมาและก็ไม่เสียชื่อ

ที่เป็นอาหารเช้าแนะนำของที่นี่จิงๆ

กินเสร็จก็ขี่รถไปหาที่พักใหม่...เพราะตั้งใจว่า

เราจะพักที่ละคืนจะได้หลายๆบรรยากาศ

ไปหลายที่และก็อยากอยู่หลายที่เลย...

และเราก็ตัดสินใจเลือก"บ้านตะวัน"

อยู่ติดริมแม่น้ำปายเลย...ห้องพักก็สวยใช้ได้ทีเดียว

จองห้องเรียบร้อยกลับไปเอาสมบัติที่"บาราดารี"

และร่ำลาพี่หมูพร้อมถ่ายรูปไว้เป็นที่ระทึก...ระลึก

เอาของมาเก็บที่พักใหม่ของคืนนี้...แล้วก็พักผ่อนกันต่อ

ประมาณเที่ยงก่าๆเราก็ออกเดินทางหาอะไรกินกันต่อ

...มื้อนี้เรากินกันที่ร้าน "บูล"

อยู่ไม่ไกลบ้านตะวันเท่าไหร่...แล้วก็มานั่งกินเค้กกันที่ร้าน...

จำชื่อภาษาอังกฤษม่ะได้แหะ...แต่รู้ว่าแปลว่า

...ร้านเวทย์มนต์อะไรซักอย่างนี่แหละ

เค็กเขามีคอนเซปทุกชิ้นเลย...ส่วนใหญ่เป็นเค้กช็อกโกแลต

อร่อยมากๆค่ะ...เหมือนโดนมนต์สะกดเจงๆๆ

จากนั้นเราก็เริ่มบิดมอไซด์ไปเที่ยวกัน

เริ่มจากวันแม่น้ำเย็น...ทางขึ้นชันมั่กๆๆๆแต่ก็สูงดี

...ขึ้นไปไหว้พระกัน...จากนั้นก็ไปต่อที่บ่อน้ำพุร้อน

อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง

ไปนั่งแช่น้ำพุร้อนกันซักพัก...โอ้...สบ๊ายสบาย

แล้วก็ต่อด้วยสะพานประวัติศาสตร์....ที่ใครๆก็ต้องมากัน...มุมยอดฮิต

ตลอดข้างทางที่เราผ่านมาสวยมากเลย...

เสียดายที่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่

เพราะต้องเป็นคนขี่มอไซด์...พี่ขวัญเลยได้นั่งถ่ายรูปจนเพลินไปเลย

แล้วก็ไปแก่นลอย...หรือเรียกอีกอย่างว่าแกรนแคนย่อนเมืองไทย

ที่นี่สวยจริงๆเหมือนอยู่เมืองนอกเลย...วู้วววววววว

แล้วพวกเราก็พากันกลับเข้าเมืองปายก่อนที่ฟ้าจะมืด...

มาถึงก็แวะร้านมิตรไทยซื้อโปสการ์ดต่ออีกนิดโหน่ยแล้วก็กลับที่พัก

อาบน้ำเตรียมตัวออกมาหาไรกินกันต่อในตอนค่ำๆ

คืนนี้เราตั้งใจไปกินขนมจีนน้ำเงี๊ยวในตลาด

....เพราะเห็นตั้งแต่เมื่อวานว่าน่ากิน

วันนี้เราต้องไม่พลาด...นั่งกินกันหน้าร้านเป็นโต๊ะเตี๊ยๆๆ

...ได้บรรยากาศแท้ๆๆ

ขนมจีนร้านนี้ยกนิ้วได้เลย...อร่อยขอบอกเลย

ร้านนี้หาไม่ยาก...เพราะมีอยู่ร้านเดียวในตลาดปายที่ขายขนมจีนน้ำเงี๊ยว

ตอนกลางคืนเท่าน้านน่ะค่ะ...หาไม่ยากหาไม่ยาก

หลังจากเปรมกะขนมจีนน้ำเงี๊ยวเราก็เดินไปกินนมกันที่ร้านรถโบราณ

เป็นรถโฟคร์ขายนมกาแฟ...อ้อ...ปลาหมึกแห้งย่างที่นี่ถูกมาก

ไม้ละ20บาทเท่านั้นเองไม้นึงก็ประมาณ4ตัว...ตัวใหญ่ด้วย...งงเหมือนกัน

ว่าทำไมที่นี่ขายถูกว่าบางแสนอีกฟร่ะเนี่ย?

พี่หมึกไปซื้อโคมมาสามอัน...เอาไปลอยริมปายตรงที่พัก

กลับมาลอยโคมกันตรงริมปาย

ลองไปอันแรกปลิวไปติดกิ่งไม้แห้ง...อันที่สองก็ปลิวไปติดที่เดิม

เหลืออันสุดท้ายเลยเดินไปลอยให้พ้นกิ่งไม้นั้น

เห้ออออออ....กว่าจะรอด...ฝรั่งแถวน้านเชียร์กันแทบตาย

แล้วก็นั่งก่อกองไฟอังไออุ่นกัน....ที่นี่เรามองเห็นดาวเต็มฟ้าเลย

พยายามตั้งกล้องจะถ่ายดาวให้ติด...แล้วก็ถ่ายดาวติดมาจนได้...ดีจาย

นั่งอยู่กับความหนาว...ความเหงา(ในใจ)...ซักพัก

ก็พากันไปนอนอยู่ใต้ผ้าห่มที่อบอุ่น

...แต่ความหนาวก็ยังตามมาหาอยู่นั่นแหละ

.....

16 มกราคม

เช้านี้ตื่นแต่เช้ามาถ่ายรูป...เช้านี้5องศา...หน๊าวหนาว

พูดออกมาเป็นไอเยย...บ้าระห่ำกะพี่หมึกพี่ขวัญขี่มอไซด์

เข้าไปวนในตลาด...พระบิณฑบาตรพอดี...เราได้ใส่บาตรกันแล้ว

แล้วเราก็ขึ้นไปวันแม่น้ำเย็นอีกครั้ง....ระหว่างทางเราได้ผ่านม่านหมอก

แต่สนุก...ขี่ไปหน้าก็ชามือก็ชา...ช้าดาด๊าดี๊ดาดา

กลับมาที่พักเก็บสมบัติเตรียมตัวกลับเชียงใหม่

แวะกินโจ๊กสมุนไพรและข้าวเหนียวห่อใบตองหน้าต่างๆกินกันก่อนขึ้นรถตู้

เอามอไซด์ไปคืน...เดินมารอขึ้นรถตู้ตอน10โมง

เขียนโปสการด์ส่งให้ตัวเองแระคนที่คิดถึง...และบอกว่า

"จะกลับมาที่นี่อีกที่ในช่วงปลายฝน...แล้วเจอกัน"

มาถึงเชียงใหม่ประมาณบ่ายโมง...คราวนี้พวกเราตั้งใจว่าเรา

จะเดินทางกินย้อนรอย...เพราะเพื่อนเบลยังไม่ได้ลิ้มลอง

เริ่มจากข้าวซอยแห่งร้าน "ลำดวน"

เค้กนุ่มๆที่ "Love at First Bite"

ไปส่งนุ๊กขึ้นรถทัวร์กลับเชียงรายตอน4โมง

แวะตลาดซื้อสตอเบอรี่ของฝากปาป๊า...แคปหมูน้ำพริกหนุ่ม..ต้องเป็นน้ำพริกหนุ่ม

ที่อยู่ในกะละมังอ่ะดีอย่าไปซื้อเป็นขวด...เพราะแบบตัดขายเป็นถุงสดกว่า

...และก็อร่อยกว่าเด็ดกว่าเยอะแยะ เจงเจ๊ง...น่ะค่ะ..ขอบอกกกกกก...

แล้วเราก้ไปรอขึ้นเขียง...เครื่อง...กันที่สนามบิน

เครื่องออกตอน2ทุ่มก่าๆๆ...แต่กว่ามันจะบินก็ปาไป3ทุ่มได้

มาถึงสุวรรณภูมิประมาณ4ทุ่มก่าๆกว่าจะได้กระเป๋า

ได้พี่ฝน...เพื่อนพี่หมึกพี่ขวัญขับรถมารับพวกเรา

ส่วนเพื่อนเบลขอนั่งแท๊กซี่กลับเพราว่าคนละทางกัน

ก่าจะถึงบ้านก็เที่ยงคืน...หลับเป็นตายค่ะ

ตื่นหกโมงเช้าเตรียมตัวไปทำงานต่อไป

....

อ้อ...ลืมบอกไปอีกอย่าง

ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งเครื่องบิน...เป็นครั้งแรกที่มาสุวรรณภูมิ

และหูอื้อพอๆ...กับนั่งรถตู้ขึ้นปาย

.....

จบแล้วค่ะ....นี่คงเป็นการอัพบลอคที่ยาวมากของเรา

คราวหน้าจะไปไหนต่อ...ยังคิดอยู่

แต่ปายปลายฝนเราคงกลับปายอีกครั้ง...แน่นอน :D