ไม่ได้มาอัพบลอคหลายวันเลย
งานยุ่งๆมากมายก่ายกองมโหฬาร
เมื่อวันศุกร์...โดดงาน...ซะงั้น
โทรชวน..พี่ขวัญ..โดดเรียน...ซะงี้
โดดกันไปดูหนัง...แสบสนิท...ฮาๆๆๆๆๆ
....
แวะกินโออิชิราเมง...บริการห่วยแตก
นี่ฉันกินบะหมี่ชามละ 80 กว่าบาทน่ะ...ไม่ได้กินชามละ 20
แต่บริการคุณมันแย่ยิ่งกว่าชายสี่หมี่เกี๊ยวเลยน่ะ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย...น่ะ
....
ตอนบ่ายสามไปขายโปสการ์ดกับหนังสือที่ธรรมศาสตร์
ลานปรีดี ตอนเย็นๆสวยไปอีกแบบ...มีลมเย็นพัดโชยๆ
ได้เจอะเจอพี่ๆเพื่อนๆน้องๆที่ทำหนังสือทำมือมาขายกัน
สนุกดี...มันเหมือนโลกอีกใบของเรา
อาทิตย์ก่อนที่ไปขายที่สวนสันติ
มีพี่คนหนึ่งถามเราว่า...ไม่เหนื่อยเรอะทำไมต้องมานั่งขายของพวกนี้
ทั้งๆที่ก็มีงานประจำทำอยู่แล้ว?
เราตอบไปว่า...ก็สนุกดี...มันมีความสุขที่ได้ทำ...
มีคนชอบรูปที่เราวาด...มีคนชอบของที่เราทำ...มีคนชอบรูปที่เราถ่าย
และมีคนอ่านหนังสือที่เราเขียนอ่ะ...มันมีความสุขมากเลย
คือเงินที่ขายได้อ่ะมันไม่เยอะหรอกน่ะ
เวลาขายไม่เคยคิดว่าเราขาดทุนเลย...เพราะสิ่งที่เราได้มันคือกำไร
ความจริงก็อยากให้สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้กลายเป็นงานประจำด้วยซ้ำไป
ถ้าเราหมดภาระ...เมื่อไหร่...เราคงทำให้มันเป็นความจริง
....
เพื่อนเราถามว่าทำไมเมิงถึงไม่อยากผ่านโปรว่ะ
แล้วทำไมเมิงชอบหาเรื่องลาออก
ทำไมเมิงไม่นึกถึงคนที่เขาตกงาน
ทำไมเมิงถึงชอบดิ้นรนว่ะ?
เราหาคำตอบได้แล้ว...เพราะที่นี่ไม่มีแรงบันดาลใจ
เราอยู่ผิดที่...ที่เราควรจะอยู่
ก็ไม่ใช่ว่างานที่ทำอยู่เราทำไม่ได้รึอะไรน่ะ
แต่กลับรู้สึกว่าใครก็ทำได้...อีกอย่างเราทำได้มากกว่านี้อีกน่ะ
เราก็คิดเป็นน่ะ...แต่เรากลับทำแต่งานที่ไม่ต้องคิด
มันก็สบายดีหรอก...ง่ายดี...ทำตามที่เขาสั่ง
แต่นั่นมันหุ่นน่ะ...เราเป็นคนว่ะ
อีกอย่างเราไม่ได้ชอบดิ้นรน...แต่เราแค่ทำในสิ่งที่อยากจะทำ
...ก็เท่านั้นเอง...
....
พรุ่งนี้ก็ Christmas แล้วน่ะ
เอาถุงเท้าไปแขวนไว้ที่ปลายเตียง
เดี๋ยวลุง Santa Claus จะมาหาเด็กๆๆ
หนูขอแรงบันดาลใจกล่องใหญ่ๆๆน่ะค่ะลุง Santa Claus
....
และทุกคนที่แวะมาอ่านบลอค longkhong
ขอให้ลุง Santa Claus ไปหาน่ะกั๊ปป๋ม
....
edit @ 2007/01/02 11:27:36
