...เมื่อคืนนี้...
เพื่อนโหดกะเพื่อนแร๊พชวนไปราชดำเนิน
ไม่รู้จะไปทำไม...ไอ้เราก็ไป..เพื่อนชวน
จริงๆแล้วพวกมันอยากไปดูรถถังกัน...เหอะๆๆๆ
เดินจนทั่วราชดำเนินไปเสาชิงช้ากลับมาข้าวสารไปโพล่สนามหลวง
ก็ยังไม่เจอซักถัง...ก็บอกแล้วว่ามันเก็บไปแล้วก็ไม่เชื่อ...เมื่อยม่ะล่ะ
...เดินจนถอดใจ...หิว...หาข้าวกิน...สนุกดีเหมือนกัน...
...กลับบ้านมาเกือบๆสี่ทุ่มกว่าๆ...
...
...พี่ชายคนหนึ่งโทรมา...
ถามว่าสบายดีมั้ย?
ไปไหนมาเหรอ?
กินข้าวรึยัง?
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?
และอีกหลายคำถามมากมาย
...
คำตอบที่เราตอบไป
...
ก็เรื่อยๆไม่ทุกข์ไม่สุข...กลางๆๆดิบๆๆ
สบายดีแต่ก็ไม่ได้สบายมาก...ไปราชดำเนินกะเพื่อนมา
...และสุดท้ายเราก็ถามเขากลับไปว่า...มีอะไรรึเปล่า...
พี่ชายตอบกลับมาว่า..ไม่มีอะไร..ก็แค่คิดถึงเลยโทรหา
...
...ขอบคุณน่ะที่ยังคิดถึง...
...ขอโทษด้วยที่เป็นได้แค่น้องห่วยแตก...
...
เวลาที่เราคิดถึงใครคนหนึ่ง
กลับมีอีกคนหนึ่งที่คิดถึงเรา
มันก็แปลกดีเนาะ
...
