ช่วงนี้ยังไม่ว่างเอาฟิล์มไปล้างเลย
คงต้องรอไปเสาร์อาทิตย์....
ตอนนี้กำลังพยายามอดทนกับบางสิ่ง
ก็เหนื่อย ปวดกบาลอีกต่างหาก...โอ๊ย...มึนตึ๊บ
....
ความว่างเปล่ายังคงอยู่กับเราเสมอ
ทั้งๆที่เป็นเวลาที่ผู้คนต้องออกมาทำงาน
เป็นมุมเหงาๆของสี่แยกอโศก
ที่อังเบิญว่าตอนนั้นเราก็เหงา...555...เน่าว่ะ
ความเหงากำลังเข้าปกคลุมเมืองหลวงที่เต็มไปผู้คน
และอีกวันที่ร้านแมคปราศจากความวุ่นวาย
ทั้งๆที่มันกำลังจะเที่ยงแล้ว
เมื่อวันจันทร์ที่เพิ่งผ่านมาเลิกงานก็เลย
คิดถึงมิหม่อง
เลยโทรหามิหม่อง
ไปกินข้าวกะมิหม่อง
เม้าท์แตกกะมิหม่อง
และส่งมิหม่องขึ้นรถกลับบ้านใครบ้านมัน
และเย็นวันนี้...หลังจากฝนหยุดตกออกมานั่งตรงระเบียงที่ออฟฟิต
ต้นไม้สดชื่นอากาศเย็นกำลังดี...แต่ก็ยังปวดกบาลอยู่ดี
งานก็ยังคิดไม่ผ่าน...มาเพียบเลย...งาน...แต่ไอเดียไม่มาเอาซะเล้ย
เฮ้อ...ปวดหมอง...โอ๊ยๆๆๆๆๆๆ...กลับบ้านดีกว่า
.....
ว่าแล้วก็ลงใต้ดินมาโพล่ลอยฟ้า
สี่แยกอโศกคืนนี้รถติดมากๆ
ถึงอ่อนนุช 2ทุ่มนั่งรถเมล์อีก...รถติด...ติด..ติดแง๊ก
ถึงบ้าน 3ทุ่ม นิดๆ ...เฮ้อเหนื่อย...เฮ้อเหงา
เฮ้อ...คิดงานม่ะออก
....ไปคิดงานก่อนดีกว่า...
....
: D
