วันนี้เกิดคำถามขึ้นกับตัวเองอีกแล้ว
เรามีความสุขบ้างรึเปล่า
สิ่งที่เราทำอยู่เรามีความสุขกับมันบ้างรึเปล่า
....
เคยไหมนั่งกินข้าวอยู่น้ำตาก็ไหลออกมาได้
นี่เราอ่อนไหวขนาดนี้เลยเหรอ
เราทุกข์ขนาดนี้เลยเหรอ
เราไม่มีความสุขกับสิ่งที่เราทำอยู่เลยเหรอ
เราเหนื่อยขนาดนี้เลยเหรอ
เราทนไม่ไหวแล้วเหรอ
เราอ่อนแออีกแล้วเหรอ
....
เราถามตัวเราเอง
ว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันทำให้เราทุกข์มากมายได้เชียวเหรอ
เรารู้สึกว่า
คำตอบของเรายังคงว่างเปล่า...?
ทำไมมันถึงได้เงียบ
ทำไมมันมืด
ทำไมมองไม่เห็นอะไรเลยล่ะ
มันไม่ต่างอะไรกับความเหงาเลยน่ะ
จะมีใครซักคนที่ตอบเราได้บ้างล่ะ
โลกใบนี้มันช่างกว้างใหญ่จัง
มองไปทางไหนก็เห็นผู้คนมากมายไปหมด
แต่ไม่มีใครตอบเราได้เลย
และเราเป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่กำลังยืนหายใจอยู่
บางทีเราเองอาจรู้คำตอบที่มันอยู่ในใจ
แต่เราเองที่ไม่อยากรับรู้มัน
เราจึงยังคงถามตัวเองว่า
เรามีความสุขรึเปล่า
........
บางทีเราชอบที่จะอยู่กับความฝันมากกว่าความจริง
เพราะความจริง...มันทำให้เรารู้สึกเหนื่อย
แต่บางทีความฝันก็ทำให้เราจมดิ่ง
ไปไกลเกินกว่าจะกลับมาสู่ความจริง
พอเราเจอความจริง...เราจึงเสียใจ
เพราะความฝันได้เลือนหายไป
....
....
เมื่อวานไปดูพลุมาที่ริมทะเลสาบเมืองทองธานี
ภาพ PANORAMA บริเวณรอบริมทะเลสาบ
ไว้คราวหน้าจะเอาภาพพลุที่ถ่ายมาให้ดูกันน่ะ
ขอเวลาหน่อยละกัน...แล้วจะกลับมาเหมือนเดิมแน่นอน
..................
